Það er alltaf hægt að finna sér eitthvað betra að gera en að sofa..

Vitið þið..

Þegar ég var fjórtán ára helltist lífið yfir mig allt í einu. Heimspeki.
Síðan eltist lífið úr mér og við tók snubbótt tilvera.
Sextán ára í jákvæðnisflippi vegna þess að það þaggar niður í vælinu í fólki.
Klæði mig spes því ég er ennþá að bíða eftir að fötin geri mig frumlega.
Flý venjuleikann því það sýnir best hvað við erum öll.
Bara verur efst í fæðukeðjunni með ekkert stórfenglegt í höndunum.

Gjörðir ala af sér huxanir. Huxanir ala af sér gjörðir.
Ég huxa – því er ég.
Ég er bara.
Því meira sem ég huxa því minna er ég.

Bætum við punkti, ýtum oftar á enter og köllum það ljóð.
Listvænt. Kallið mig artí.

--

Tók þunglyndiskast um daginn sem sprakk í Wordskjali. Þetta var afreksturinn.

..og lífið gengur enn og aftur sinn vanagang. Venjulegir hlutir í bland við þá sem eru of persónulegir fyrir þetta blogg.

Cat Power muldrar eitthvað syfjulegt og letjast við gítarinn.

Yndislegt kvöld samt sem áður=) .. takk ó svo mikið fyrir það Pála og kó^^ .. ég hló.

Mynd sem ég tók í Akureyrargöngunni. Kannski er ég sú eina.. en mér finnst eitthvað svo flott við hana.

Biðst innilega afsökunar á þessu samhengislausa og enteróða bloggi. Ég er sybbin.

Hafið góðan dag.