Dánarfregnir:

Í dag dó maður.
Við sólskinið inn um gluggann og þunglyndislegan jazz á Rás 1.
og í augnablik talaði fólk í hálfum hljóðum og hjúkkan tiplaði á tánum.
En um leið og rúmið var tómt og hurðinni lokað
hækkaði náunginn aftur í sjónvarpinu
og konan hellti upp á kaffi.
Tregabundni jazzinn endaði og við tók klassískt dægurlag.
Sjúkraflutningamennirnir spjölluðu um samfélagsvandamálin
meðan líkið varð kalt og herbergið var tæmt.
Í dag dó maður.
Hverjum er ekki sama?